මගේ දේදුන්න....

දේදුන්නෙන් එගොඩ වෙලා

සුරංගනා ලොවට යන්න
එයාලා කතා කරනවා
මට.
ඒත් මං
කොහෙ යන්නද?
ඇයයි දේදුන්න.
ඔයාලා යන්න
සුරංගනා ලෝකෙට
මං

මගේ දේදුන්න ගාව...

ඔරායන්...

හලෝ මිත්‍රයා

ඔරායන්...

දඩයක්කාරයා...

කාලෙකට පස්සේ

ඉතින් කොහොමද

අද නිකමට

අහස දිහා බලන් ඉන්න

හිතුන මට

අහම්බෙන් දැක්කේ

උඹව

ඉතින් කොහොමද යාලුවා

මතකද ඒ කාලේ

අපි කතා කරා

මං උඹව අඳුනගත්ත අලුත

දැන් සෑහෙන කාලයක්

උඹට මතකද?

කෝ අනිත් අය?

ආ....මේ ඉන්නේ....

අං දෙකත් දික්කරගෙන

කෝ අඟේ කොන?

එදාට වඩා අඟලක්වත් දික්වෙලාද?

හද්දින්නත් තරු පොකුර....

මෙන්න !!!

තරු හතම ගනන් කරන්න

දැන් වත් පුලුවන්ද?

පුදුමයි....

උඹලා ඔක්කොම

හිටපු තැන්වල

හිටපු විදිහටම.....

අරුමය...

උදේ පාන්දර

එක යායට

රේල් පාර අයිනේ

පිපුනු

වතුසුද්ද මල්

මූනු හරවගෙන

බලා ඉන්නවා...

මුනු මුනු ගා

එකිනෙකාගෙන්

උන් අහනව

"මොන අරුමයක්ද මේ?

හූ තියාගෙන එන

කෝච්චිවල එල්ලිලා

කොහේ ඉඳන්

කොහේ යනවද

මේ මිනිස්සු?"

වැතිරෙන්න මා ලඟින්.....

වැතිරෙන්න මා ලඟින්

ගල් බොරලු ඇතිරූ

රළු පොළව මත,

සුමුදු විල්ලුද

යහන් නැත.

බලා ඉමු අපි

සඳ නැති තරු නැති

රළු අහස දෙස.

හිත හදන වදන් නැත

මා මුවඟ,

ගොලුව ඇත

මුව වැසුම් දැමු විලස.

අසා ඉමු අපි

රැහැයි ගීතය

අඳුරු වනපෙත

මතින් හැඬවෙන.

කඳුලු පිසලන්න

සුමුදු පට ලෙන්සු නැත

කඳුලු සඟවා

සිනාසෙමු අපි.

විවරවූ හදවත් දරා

බලා ඉමු අපි

එකිනෙකා දිහා

අඳුරටත් දිලිසෙන

තරුනෙත් අයා.....

ඈ..........

අහස පුරා

වළා අතුරා

හිරු ඒ මැද්දට කැන්දා

හිරු කිරණ

වළා කෙඳි වලින් පෙරා

නෑඹුල් වනපෙත

තුරු හිස් මත තවරා

දහසක් සොඳුරු රටා මවා

මා අසලට වී

සිනා සිසී

ඒ දෙස බලා සිටින්නී

ඈ...........

ලෝකේ තියන උසම ගොඩනැගිල්ලේ ඉඳලා මං බිමට පනිනවා... .

ලෝකේ තියන

උසම ගොඩනැගිල්ලේ ඉඳලා

මං බිමට පනිනවා...

ඇයි කියල අහන්නෙ?

නිකං...

නිකම්ම නිකං...

හිතන්න දෙයක් නෑ

මොකුත් නොහිතා

ඔන්න පැන්නා!!!

හුලං පාර මැද්දෙන්

බුසු බුසු ගාලා

පහලට වැටෙනවා

ගුරුත්වයට අහුවෙලා

ඒත් බර සැහැල්ලු වෙලා..

පපුවත් හිරවෙලා

සතුට හින්දද මන්දා...

මං ගලාගෙන යනවා

හුලඟ මැද්දෙන්

ගඟක් වගේ..

දෑත් දෙපා දික්කරගෙන

විඳින්න ඕනෙ මේ නිමේෂය

පොලවට වැටෙන්නට ඉස්සර

උපරිමේටම.....

ඒත්

මෙන්න පොළොව !!!!!!

දඩස් !!!!

..........................

ඇහුනද ඒ සද්දෙ?

බොල් සද්දෙ

අප ඇවිද ගියා....

සොඳුරු ඇගේ වත

කාලෙකට පස්සේ

දැක්කා

හීනයක....

අත් අල්ලන්

අප ඇවිද ගියා

නොදන්න නුපුරුදු

පාරවල් දිහා...

මුදු ලැම

පහස..

මගේ අත් දඬුවලට

දැනුනා...

හරිම මිහිරිව...

සඳ වතුර ගලලා

දිව්‍යාලෝකයක් වාගෙයි

පෙනුනේ

ඒ මැද

මගේ අතගෙන

ඇය...

සුරඟනක් වාගෙයි

සිටියේ..

අප ඇවිද ගියා

නොදන්න නුපුරුදු

ඉමක් සොයා

හීනයෙන් එහා.....