ශිම්මේ පාර ලඟ උයනේ, ලී බංකුව - Do you melt?

සීතල විඳින්න,

තනියම පුළුවන්ද

මේ විදිහට.

එන්න ඔබ

ශිම්මේ පාර ලඟ

උයනට.
වතුරමල ලඟ

ලී බංකුව උඩ,

මං ඉන්නව

මග බල බල...

පින්න වැටුනට මොකද

දියවෙලා යන එකක් නෑ අපිව.

ඇත්තටම,

දියවෙලා ගියත් මොකද

මේ පුංචි ලී බංකුවට....

නිදි කුමරිය...

මගේ සොඳුරිය...

ඔබ ඔය ලෙසින්ම

නිදන්න.

සුන්දර සිහිනෙක

සිත දවටාගෙන,

විස්මිත සිනාව

මුව සරසාගෙන,

නිදන්න.

ඔබේ සිහිනෙන්

ඔබ මුදන්න

කවුරුවත්ම නෑ...

මූදු හතෙන් එහා

ඈ ගිය දා ඉඳලා

ඔබ ඇය යාකල

නාභි රැහැන් පොට,

දියවී යනවා

දියවී යනවා

නැතිවී යනහැටි

බලන් ඉන්නවා...

ඇයටවත් බෑ

ඔබට අත තියන්නට

ඉතින්

සැතපී හිඳින්න...

කලකට පෙර

ඔබ ඇය

ක්ලෝනයක් තරමටම

සමපාත වූ දා සිට

නුඹ මගේ නිදි කුමරිය..

ඇය නම් අලුත් වී

නැවුම් වී

නෙක සලු දරා

පැමිනෙද්දී

නුඹ නිදාඋන්නාය

ඔය ලෙසින්....

ඉතින් නිදන්න..

සුන්දර සිහිනෙක

සිත දවටාගෙන,

විස්මිත සිනාව

මුව සරසාගෙන,

නිදන්න...

ඔය සිනාවෙන්ම

ගෙනයන්න මා

සුසානය වෙත...

ඈ කියාදුන් පාඩම...

අඳුර කපා හිරු

නැගෙන විට අහසේ

නිදිබර නෙත්වලින්

පා මදහාසේ

ඇය මට කියාදුන්නා

පාඩමක් රහසේ

ආදරය....

තණපතක් අග රැඳුනු

පිණිබිඳක් වාගේ...

ගිය වාරේ.. මල් වාරේ...

චෙරි කැකුළු වියන යට

පෙති සැලී

පාවඩය එළලා.

හුලං පොදක් නැති

වළාකුලක් නැති

තරුත් නැති

අහස යට

ගුලිවෙලා...

ගිය වාරේ

මල් වාරේ

කවුරුත් නැති

මල්යායේ

මැද

බංකුවට වෙලා..

බුබුලු සැලෙන

මල්මී ගෙන

අප සිටියා

ඈත

මන්දාකිණියේ

කිමිදිලා...

-------------------------------------------------------

වසරකට පෙර එය මෙසේ ලියැවුණි...

රකුසන්ගේ මල්...

සමහර මල් කිනිති යට

දෙවිවරුන් රැක සිටී

අනෙක් මල් කිනිති යට

රකුසන්...

නෙලනවානම් නෙලන්න

දෙවැනියට කියපු මල්...

එකම එක මොහොතක් වෙනුවෙන්...

අවුරුද්දක්

රැක සිටියෙමි

සකුරා මල්

දැක දැකගත්තෙමි

දැන්නම් ඉතින්

මැරුනත් සැපයි...

එයාගෙ බැල්මටත් මගේ හිත ඇදෙනවා...

එයා හරි ලස්සනයි

එයාගෙ බැල්මටත්

මගේ හිත ඇදෙනවා

එය නවත්වන්නට මට බෑ...

ඒ මුදු ලැමද සිහිනිඟද

මගේ නෙත දකිනවා

සිහිනයක ඇඳි කැටයමක් වගේ..

මගේ සිත ඇගේ ගත සොයනවා

මගේ නෙත ඒ පුරා ඇදෙනවා

යළි යළිත් මා ඈ දෙසම බලනවා...

බලනවා විතරයි

වෙන දෙයක් කරන්නට මට බෑ...

ඒත් එයා

මා දිහා බලාගෙන රවනවා

මගේ හිත හැමදාම තැවෙනවා

එයාට මං ආදරේ නෑ...

මට ඕනේ බලන්නට විතරයි